- Details
Toen ik de Orion een paar maanden geleden in zwaar weer op het Alkmaarder meer heb gevaren was ik beslist onder de indruk van haar capaciteiten. Alles wat ik qua koerscorrecties wilde doen in de golven onder verschillende windrichtingen ging zo makkelijk dat ik dit eigenlijk een kajak vind waar je alles mee kunt doen in de storm op die dag.
Dat deed me denken aan het lied van Liesbeth List: Heb het leven lief. Daarin zingt ze heel gepassioneerd over dat je ondanks allerlei moeilijke situaties het leven lief moet hebben. De regel die me daarbij raakte was: "Als de Stormwind gromt"
Daarom is woensdag de Orion gedoopt met de naam "Als de Stormwind gromt"
De Orion heeft het namelijk bijzonder naar haar zin als de stormwind gromt! Dat is mijn gedachte.
De doopplechtigheid werd, zoals het hoort, afgesloten met koffie en gebak!
- Details
Er is al veel verbeterd aan de Orion. Maar nu is het eind in zicht met het maken van een goede voetensteun. Ik heb nu eerst een schuimblok pas gemaakt om tegen het voorschot aan te brengen.
Deze oplossing zal tijdelijk zijn want op termijn wil ik de voetpomp weer monteren, Daar wacht ik nog even mee want ik wil nu eerst lekker gaan varen. Bovendien moet ik voor de voetpomp ook nog wat research doen om de 20cm verloren ruimte nuttig te gebruiken. Daarvoor denk ik aan twee opbergruimtes die tegelijk voetensteun zijn. Dat is een mooie winterklus.
Hoe je zo’n blok schuim van 2x10 cm dikte makkelijk vorm kan geven om precies in de kajak te passen heeft me wel een tijdje bezig gehouden. Ik zag er tegen op om vaak in en uit de kuip te kruipen en telkens het blok wat bij te werken. Het leek me prettiger om het blok in 1 keer goed te maken zodat het gelijk goed past.
Daarvoor heb ik als een resultaat van mijn denkwerk een houten raam gemaakt dat om de kajak past.
- Details
Al vele jaren gebruikte ik de ovale beugels op de dakdragers waarbij de kajaks op de zijkant in pasten.
Gewoon omdat daar geen alternatieven voor waren. Nadelen hadden de beugels wel want de kajaks daarin vangen van opzij meer wind. Als je bovendien de beugels af en toe moet verbuigen voor dikkere of plattere kajaks, komt er een moment dat ze een keer niet goed passen en de kajak er niet zo stevig in ligt.
Toen we op een gegeven ogenblik een overtocht met kajaks op het dak met een ferry aan het plannen waren, ontstond de gedachte dat op de dakdragers liggende kajaks de hoogte lager maken en we in een goedkoper tarief zouden kunnen boeken.
Op dat moment waren er bij Arend Bloem prachtige beugels te koop waar kajaks liggend in passen en waarin de kajak super stevig lagen.
Daarvan kocht ik 2 sets.
Bij het monteren moest ik echter concluderen dat het dak van mijn Polo te smal was voor 2 sets naast elkaar. Dus: ik heb de tweede set droevig terug gebracht, waarbij ik gelukkig wel mijn geld terug kreeg.
Dat is alweer jaren geleden.
- Details
Hoe een eenvoudig onderhoudsklusje aan de scheg een heel project werd.
Omdat de scheg van mijn nieuw verworven Orion wat zwaar ging wilde ik de kabel demonteren, schoonmaken, smeren en weer monteren. Normaal gesproken een klusje van ongeveer een half uur.
Maar dat liep anders.
Het schroefje in de bedieningsknop van de scheg was niet van RVS en was wat geroest. Een vorige eigenaar was daar blijkbaar al tegenaan gelopen en had het zeskant van de inbusbout dol gedraaid.
Wat doe je dan. Eerst negatieve schroefdraad tappen in het inbusboutje. Dat lukte niet alhoewel ik wel een beetje grip op het boutje kreeg met linkse draad. Dan maar de bout eruit boren. Dat is wel gelukt maar ik kreeg de kabel nog steeds niet los. Dan maar doorknippen die kabel. Ik vond het daarna niet zo gek dat ik de kabel niet los kreeg want het kostte me nog een hoop geweld de kabel uit de knop te trekken. Zo’n knop is na het boorwerk niet meer bruikbaar maar gelukkig had ik nog een reserveknop op voorraad: die had ik ooit gekocht als reserve knop voor lange kampeertrektochten per kajak.
Klik hier om te ervaren wat er verder bij dit project kwam kijken.
- Details
Er worden in Nederland al jaren tochten met zeekajaks gevaren. Daarom zal het je niet vreemd voorkomen dat je elk jaar of om de paar jaar, dezelfde tochten tegenkomt.
Op zich is dat niet vreemd en niet verkeerd want al ken je de tocht, de tochtgenoten zijn telkens anders en het weer heeft ook altijd een ander gezicht. Dus heb je elke keer een andere ervaring op zo’n bekende tocht.
Maar het is natuurlijk wel heel erg leuk om af en toe eens wat anders te bedenken.
Zo ging ik met Willem Molengraaf jaren geleden als 1 van de eerste naar de aardappelenbult toen die plaat nog maar heel klein was en ook maar heel kortstondig droogviel.
Of wat dacht je van het nieuwe eiland De Kreupel: toen die pas droog gelegd was? In het begin was dat een heel nieuwe bestemming, maar nu heeft elke organisatie regelmatig een tocht daar naartoe.
- Details
Na de renovatie van de dekfittings volgde er nog veel werk om de fittings weer de goede kleur te even en om kraken in het dek te repareren.
Dat was veel werk dat ik in kleine sessies heb gedaan.
Inmiddels is dat allemaal klaar en heb ik gisteren het dek geheel gepolijst en in de was gezet. Eigenlijk ziet het dek er nu zelfs te nieuw uit: het lijkt wel zoals een auto in de showroom
Daarmee kan de Orion wat mij betreft weer te water en op avontuur
Niet dat de Orion nu al helemaal klaar is want alle touw en elastiek moet nog vast, de nieuwe Orion-stickers er weer op, de kniesteunen nu beter bevestigen dan het tweezijdige tape dat in de warmte weer los ging, de schegkabel gesmeerd en weer een voetpomp monteren. Dat laatste wordt een klus voor in de winter.
Maar voor nu kan ik er, vergezeld van en handpomp, weer mee opuit.
- Details
Toen we 's-morgens uit Noordpolderzijl vertrokken was het instappen nog goed te doen ondanks dat de waterstand iets lager was dan normaal als gevolg van dood-tij.
Toen we 's-avonds terugkwamen was de situatie geheel anders. Ik moet toegegeven dat we later terug hadden kunnen komen om weer bij hoog water uit te stappen. Maar omdat het de voorspelling was dat de wind in de middag zou toenemen, kwamen we eerder terug om te voorkomen dat we een heftige wind-tegen-stroom-situatie zouden komen.
Als je zoals wij nu bij de hoge kademuur in de haven van Noordpolderzijl moet uitstappen, dan is het toch best een kunst om je kajaks omhoog te tillen zonder dat je kajak beschadigt of dat je zelf een blessure oploopt.
Omdat je deze situatie niet alleen in Noordpolderzijl maar ook elders kunt tegenkomen, leek het me zinvol om in stappen te beschrijven hoe je dit doet. Het gaat erom dat je dit als team doet.
- Details
Een tocht naar Simonszand vind ik altijd weer een hoogtepunt. Zo had ik begin dit jaar alle data al opgezocht wanneer het getij daar gunstig voor is. Jos en Mary wilden ook met ons (Tiny & René) mee en zo hebben we gezamenlijk gekozen voor de data 30juli t/m 1 aug. Dat zijn 3 dagen en daarvan zouden de weergoden ons toch wel zo gunstig gezind zijn om ons een dag met goed weer te bieden.
We kampeerden op Eenrum deze dagen en unaniem besloten we de tocht op 31 juli te varen. De andere dagen hebben we ons op andere manier vermaakt.
De weersvoorspellingen waren goed met dien verstande dat de wind in de loop van de middag zou aantrekken tot 5 bft-Oost.
We vertrokken vanuit Noordpolderzijl op een aantrekkelijke tijd: om 9 uur te water. Er stond nog wel iet veel stroom op dat moment maar er stond water genoeg om allerlei bochten in de vaargeul af te snijden. Dat er genoeg water stond tijdens ons vertrek had ook nog een andere reden: we moeten naar Simonszand toe van geul wisselen van ZuidOostLauwers naar het Spruit. Dan is het wel prettig als er op dat moment nog genoeg water staat en we niet hoeven te lopen.
De tocht was voorspoedig en na 2,5 uur konden we landen. We kozen een plek waar geen zeehanden lagen te luieren, maar verbaasden ons wel over hoeveel zeehonden er in de omgeving waren. Het lijkt wel of er elk jaar meer zeehonden komen.
- Details
In mijn vorige post liet ik zien dat de dekfittingen grondig gerestaureerd moesten worden. Geen simpele klus als de fittingen er authentiek uit moesten blijven zien.
Na het verwijderen van slechte delen van de fittingen bleef dit ervan over (voor 1 van de 4 te restaureren fittingen):
- Details
Vandaag zouden we een tocht op zee maken. Helaas was het weer te ruig voor het traject dat we in gedachte hadden. Windkracht 7bft met uitschieters naar 8-9 bft.
Duidelijk verhaal dat we vandaag niet van Den Oever naar Texel zouden varen. ER waren wel wat alteratieven voorhanden waarvan het Alkmaardermeer waarschijnlijk de meest haalbare was. Mijn tochtgenoten haakten echter af.
Voor het Zweth in Wormer was de voorspelling 7 bft met tussen 12h en 14h uitschieters naar 8-9bft.
Ik houd wel van dit soort weer, dus ik ben gaan varen tussen 12-14h om alle wind te vangen. Nou dat heb ik geweten want je moest bij de vlagen absoluut de peddel heel goed vasthouden.
Ik vond het interessant om bij mezelf waar toenemen dat ik bij tegenwind automatisch overschakelde op maximaal gebruik van mijn buikspieren en fietsbeweging van de benen voor de peddelslag. Ik kon zo een vrij normaal peddelritme blijven varen. Vaak zie ik om me heen peddelaars die in tegenwind worstelen met dat ze de peddel nauwelijks rondkrijgen. Ik heb even gebrobeerd hoe ik dat zou voelen als ik alleen mijn armen zou gebruiken. Ik denk dat ik op die manier in een kwartier al verzuurde spieren zou hebben.
Ik houd van dit soort weer. Het doet me denken aan de tekst "als de stormwind gromt" in het lied van Liesbeth List: Heb het leven lief.
Ja dan leef ik echt als de elementen mij zo geselen.
Luister ook maar eens naar Liesbeth: KLIK HIER